Sevgili mezokozm meraklisi,

Gunes yanigi yuzumuzde yorgun ama sen bir ifadeyle, Norvec balikcisi ellerimizle selamliyoruz seni! Bu aralar arazi olmaktan, gun boyu tepemizden eksilmeyen gunesi iliklerimize kadar hissedip, ayni gunun gecesinde gec saatlere kadar - hanimeli kokulari esliginde, hastasiyem! - lab rutinine kendimizi koyuvermekten yazmaya derman kalmiyor bunyelerde. Haliyle, uzayip giden "yapilacaklar listesi"ne bir kalem daha ekleniveriyor: mezokozm gunluklerini aksatma!

Efenim, amacimiz hem biraz yazip cizip icimizi dokmek, hem de taze beyinlere mezokozm sevgisi asilamak. Kahramanlarimiz karsilastiklari guclukleri ve bu gucluklerle her defasinda nasil basa cikip mutlu sona (!) ulastiklarini genc bunyelerle paylassin ki, yasadiklari bezginligi - ve laf aramizda zaman zaman kapildiklari umutsuzlugu - genc bunyeler yasamasin; biz cok cektik, bari onlar rahat etsin!

An itibariyle ogreniyorum ki, bugun gole bir kurban vermisiz. Kahramanlarimizdan biri, son gunlerde vahsi ruzgarlar ve gok gurultulu saganak yagislarla hepimizi iyiden iyiye endiselendiren gokyuzu tanrilarina cep telefonunu adak olarak sunmus. Tanrilari memnun edip edemedigimizi bekleyip gorecegiz...

Son olarak diyorum ki, I LOVE MESOCOSM! (Tisortler pek yakinda raflardaki yerini aliyor. Bayinizden israrla isteyiniz.)


ece